Als een kindje zijn avondeten niet op eet dan ben ik al snel geneigd geen toetje te geven. Vooral een danoontje. Ik weet dat als je geen toetje geeft wanneer ze hun avondeten niet op eten ze het misschien wel als en beloning gaan zien. Ik snap dat ook wel want als je aangeeft dat ze alleen een toetje mogen wanneer ze hun avondeten op eten dan geef je eigenlijk aan dat het avondeten niet lekker is.
De rede waarom ik geen toetje wil geven als ze hun avondeten niet op hebben gegeten is omdat ik denk dat kinderen dan denken van mijn buikje wordt toch wel gevuld met een toetje dus ik hoef helemaal geen groente te eten. Een kindje zei letterlijk tegen mij, nee ik hoef niet te eten, ik eet straks met papa en mama nog wel pap. Zij had dus heel goed door dat ze toch wel wat anders zou krijgen.
Baby’s die nog niet het besef hebben geef ik natuurlijk wel wat anders in plaats van het avondeten/groente. Nola geef ik vaak nog een fles. Soms is ze namelijk moe tijdens het eten. Gelukkig eet zij ook vaak ‘s middags warm.
Ik lus het niet
Net als ieder ander kan een kind iets echt niet lekker vinden. Als een kindje iets echt niet lust dan mag hij het laten staan, maar er moet wel geproefd worden. Ik vind dat ze sowieso moeten proeven anders kunnen ze ook niet zeggen dat ze iets niet lekker vinden. Je merkt het overigens snel genoeg wanneer ze iets niet lekker vinden. Kinderen moeten vaak 10 tot 15 keer proeven voor ze gewend zijn aan de smaak en dus echt weten of ze iet lekker vinden. Als ik weet wat ze echt niet lekker vinden dan geef ik ze dat natuurlijk niet te eten.
Geef maar wel een toetje anders denken ze dat het een beloning is
De ouders willen vaak graag dat ik ze wel een toetje geef 
omdat ze dan dus hebben gehoord dat kinderen dan denken dat het toetje een beloning is. Zelf denk ik dat dat wel mee valt en vind ik het gewoon moeilijk om ze in plaats van het avondeten een danoontje of een ander toetje te geven. Uiteindelijk geef je het dan dus in plaats van het avondeten. Als de ouders het graag willen dan geef ik de kinderen natuurlijk het toetje en anders laat ik het ‘s avonds aan de ouders over. Zij kunnen dan samen met hun een toetje eten.
Maar dan hebben ze niet gegeten
Veel ouders zijn bang dat hun kind anders honger lijdt. Dit valt denk ik wel mee. Stel ze lusten het echt niet wat je hebt gemaakt (dit merk je snel genoeg) dan geef ik ze natuurlijk wel een toetje, maar dan yoghurt met iets van creusli.
Zonde om het weg te gooien
Het is ook gewoon zonde van het eten. Ook als kinderen bijvoorbeeld bij mij de korstjes laten staan en ze vragen om nog een boterham dan zeg ik altijd dat ze eerst ook de korstjes op moeten eten. Ik gooi niet iets weg om ze vervolgens wat anders te geven. Dit heb ik dus ook bij het avondeten. Vaak sluit ik wel een compromis, ze hoeven niet altijd hun hele bord leeg te eten.
Mijn oplossing
Vooral omdat ouders vaak wel graag willen dat ik de kinderen een toetje of zelfs een danoontje geef is het weleens een dilemma en geef ik tegen mijn zin in een toetje. Maar ik heb er nu iets op bedacht. Ik eet nu ‘s middags warm met ze en ‘s avonds een broodje. Na het broodje (die ze toch wel lekker vinden) krijgen ze een toetje. Wat ze ‘s middags, aan groente, laten staan daar probeer ik weleens een smoothie van te maken met fruit en yoghurt. Ze weten natuurlijk niet dat de groente hierdoor is verwerkt. Ze hebben zo in ieder geval wel de vitamine’s ervan op en ik hoef het niet weg te gooien. Op ten duur kan je wel uitleggen dat er groente in de smoothie zit en dat is ook goed.
Maak vooral van het eten geen strijd want dan wordt het eten als niet leuk gezien. Na ongeveer een jaar is deze periode voorbij en eten ze meestal gewoon weer hun groente. ;-)
Wat vinden jullie er van? Hoe doen jullie dit? Krijgen ze bij jullie een toetje terwijl ze hun avondeten niet op eten?
-X-
Annelon
