Please assign a menu to the primary menu location under menu

Ongecategoriseerd

Filosoferen met je peuter, een dood vogeltje

Nylan van drie jaar zag hoe een vogeltje dood ging en had veel vragen. Dat begint een beetje op de leeftijd van drie jaar. Zie hier hoe Marieke hier mee om gaat.

Boem. Een doffe knal vlak achter ons. We staan op de galerij en sluiten net het huis af, Nylan en ik. ‘Er valt iets..’ dacht ik nog en terwijl ik mij omdraai zie ik een vogeltje op de grond liggen. Een Sperwer loopt om hem heen. Direct besef ik mij dat het vogeltje uit paniek tegen mijn raam is gevlogen omdat hij werd gevolgd door de roofvogel. Nylan stapt er kordaat op af en de Sperwer vliegt weg. Wij kijken allebei naar het vogeltje, zeggen niks en zien hoe het beestje zijn laatste adem uitblaast en nog een stuiptrekking in zijn pootje heeft. “Mama, wat is er gebeurt” hoor ik naast mij. Ik kijk hem aan, en bedenk mij hoe ik dit toch eens ga uitleggen.

filosoferen - overleden vogeltje - hoe ga je met de dood om- peuter - begraven - leven na de dood - serieus onderwerp - nanny annelonDe dood van een beestje. Nylan is drie jaar. Een jaar eerder overleed de hond van zijn gastouder. Zij legde hem destijds uit dat die hond nu een sterretje was, en toen ook ons konijn overleed dacht Nylan zorgeloos dat het tot de melkweg behoorde. Inmiddels is hij ouder, hij blijft mij aankijken en waarschijnlijk kijk ik zo serieus dat hij mijn gezicht imiteert en vraagt: ‘Nu heeft zijn familie geen vogeltje meer’. Ik slik een brok  in mijn keel weg, wat is hij toch gevoelig. Dit moet ik verstandig aanpakken. Ik pak een doosje uit mijn huis en leg het vogeltje er in, we pakken een schep (een gele van het strand) en rijden naar het bos. ‘Laten we het vogeltje gaan begraven’, opperde ik en Nylan vraagt mij om uitleg van dat woord dat hij nog nooit heeft gehoord. ‘We leggen het lekker in de aarde’, wanneer zijn familie wil komen kijken kan dat, en in de aarde kunnen andere beestje hem opeten, want zo gaat dat in de natuur.’ ‘Komt er dan een nieuwe vogel?’ vraagt Nylan, hij mag het antwoord van mij zelf invullen dus ik beantwoord zijn vraag met mijn favoriete ‘Wat denk jij?’ wedervraag.

IMG_20160115_124449Een tijdje geleden las ik dat filosoferen met je kind erg fijn is voor het brein. Bovendien maakt het je kind socialer, een stukje slimmer, en een rijke fantasie helpt hem gemakkelijker het leven door. Kijk, van die positiviteit houd ik. Ook al is het wellicht wat overdreven, er zullen dingen op een goed universitair onderzoek berusten en ik vind het heerlijk om Nylan zijn gedachten en fantasie te horen. ‘Ja, zeker komt er een nieuwe vogel,’ antwoordt hij blij, de gedachten geeft hem duidelijk een goed gevoel. Vol goede moed graaft hij een gat (of holletje in zijn woorden) voor de vogel, en daarna schept hij er wat zand over en nog een hoop met blaadjes er overheen. Vervolgens stapt hij vrolijk het pad in het bos af met zijn gele schep in de hand.

Gedurende de dag komen er nog mooie opmerkingen naar voren. ‘Ik heb het vogeltje net gered van verdrietig zijn’ of ‘Zijn familie komt hem wel een kusje geven’. Het doet me goed dat hij er luchtig en goed mee om gaat en dat wij niet hoeven te verbergen dat het vogeltje echt is overleden, dat hij niet meer leeft en niet meer zal vliegen. Dat zijn nu eenmaal feiten en moeten die kleintjes ook mee om leren gaan. Daarentegen hoeft dat niet woest en gevoelloos, ik denk dat begraven en erover praten beter is dat het vogeltje zo in de container te gooien. Er zat toch leven in het beestje.

Toen ik net begon met dit blog hoorde ik (door de babyfoon) Nylan tegen zijn beer in bed vertellen over het vogeltje en de begrafenis. Er is zeker veel blijven hangen van vandaag en van zich af praten doet hij maar al te graag. Toch moet ik lachen wanneer hij zegt: ‘Nu gaat de uil hem lekker opeten’..

Ah wat heeft Marieke dit goed opgelost zeg en wat goed dat ze hier de tijd voor neemt. Als je die tijd hebt is dat ook goed om te doen. Als je die tijd niet hebt dan gebruik je gewoon de verkorte versie ;-). Je kan ook samen een boek erover lezen of een tekening maken.

En de vraag “wat vind jij?” ga ik ook eens vaker gebruiken. Mooi stuk en goed ter inspiratie.

-X-

Marieke & Annelon

2 Comments

  1. Ja mooi om het zo met elkaar te beleven. Een afsluiten maar gelijkertijd opening voor wat hij de rest van zijn leven nog gaat tegenkomen op dat gebied.

    1. Ja inderdaad. Nu een vogel, in de toekomst een dierbare, is nu toch de eerste stap.

Leave a Response