Kinderen hechten veel waarde aan bepaalde rituelen, dit kan op de weg naar school zijn, uitzwaaien van papa en mama, aankleden en naar bed brengen. Wanneer ik Anna van drie naar de peuterspeelzaal breng, lopen we altijd langs een fontein, zij verteld mij dan of deze uit of aan staat en de reden daarvan. “Kijk Allelon de fontein is uit, want het regent”.
Nola heeft een standaard bedritueel die zij erg 
fijn vindt, want ze doet daarna direct haar ogen dicht en gaat slapen. We leggen Nola in bed, ze krijgt haar giraffe en speen, stoppen de dekens in en ze gaat slapen. Waar we dit ook doen, onderweg in de kinderwagen, bij de kinderopvang, bij mijn ouders of waar we ook logeren, Nola gaat slapen dankzij dit ritueel. Het is voor haar duidelijk dat ze moet gaan slapen en haar giraffe geeft haar een bepaalde veiligheid. Wij hebben altijd een giraffe en speen bij ons, het liefst ook nog een dekentje.
De signalen van Nola dat ze moe is, zijn:
- Ogen wrijven
- Aan oortjes zitten
- Beetje schreeuwen
- Hard aan speen zuigen
- Giraffe langs haar gezicht wrijven
‘S avonds is het bedritueel wat uitgebreider, ik weet niet of het echt zo is, maar misschien geeft dit bij Nola een soort van verschil aan tussen haar middagslaapje en avondslaapje.
Nola gaat rond 19:30 uur naar bed, sowieso tussen 19:00 en 20:00 uur. Ze krijgt een flesje en gaat nog even onder de douche. Daarna 
krijgt ze een pyjama en slaapzak aan. Richard komt dan meestal naar boven en leest Nola een verhaaltje voor.
Na het verhaaltje poetst Richard haar tanden. We geven haar beide een knuffel en kus en leggen haar in bed. Ze heeft haar speen in der mond en we geven haar, haar giraffe. Ze gaat dan meestal in haar ogen wrijven terwijl wij haar dekens instoppen.
We doen als laatste nog haar beer 
aan van Cloud B. Deze geeft warm licht, een hartslag geluid en vibratie. Dit deed ik al vanaf dat ze geboren is. Dit doen wij alleen ‘s avonds, niet overdag. Als Nola ‘s nachts een keer moet huilen, geven we haar der speen, aaien over haar hoofdje en doen de beer ook weer aan.
Nola aait zichzelf met haar giraffe in slaap. Ze beweegt het oortje of handje van de giraffe langs haar neus.
Als wij Nola naar bed brengen horen we daarna niks meer, ze gaat gewoon echt slapen. Wij gaan rond 22:00/23:00 uur slapen en gaan dan eerst nog even kijken bij Nola. Ik smelt elke avond weer als ik haar zie slapen in haar bedje. Standaard luister ik ook even of ze ademt. Ik kan soms best wel heel bezorgd 
zijn of bang zijn Nola kwijt te raken. Ik kan niet naar bed en slapen zonder bij haar te hebben gekeken en geluisterd! Als ze bij iemand logeert dan kijkt diegene ‘s avonds ook nog even bij haar. Ik denk dat elke ouder dit doet.
Nola sliep meestal op haar linkerzij, nu rolt ze vaak nog door naar haar buik. Als ze echt doodop is voor ze naar bed gaat, ligt ze ‘s avonds, wanneer wij bij haar gaan kijken, nog in dezelfde houding als hoe we haar naar bed hebben gebracht.
Nola is een makkelijke wat betreft slapen. Ze is zelf erg duidelijk in het aangeven dat ze moe is en ze vind haar rust en veiligheid met haar giraffe en speen. Overdag mag ze overigens ook slapen wanneer zij wil slapen, we maken haar nooit wakker of laten haar nooit op tot een bepaalde tijd. We merken nooit verschil in hoe vroeg of laat ze ‘s ochtends wakker is.
6:30 uur is Nola weer wakker. Ik weet niet of men dit vroeg vindt, maar wij zijn hier tevreden over.
De enige tip die ik je kan geven wat betreft slapen: Doe dit op een relaxte manier, ga niet te panisch doen over de tijd dat ze moeten slapen. Als ze niet willen slapen, dan niet. Als ze moe zijn, dan lekker laten slapen. Een kindje ontwikkeld zich in zijn slaap. Als een slaapje eens wat langer is dan zal dat wel ergens voor nodig zijn. Als er in een periode veel ontwikkelingen gaande zijn dan slapen ze meestal ook meer. Uiteindelijk komt er vanzelf een ritme in die zij fijn vinden!
-X-
Annelon
1 reactie