Eindelijk. De 12 weken! Zoals de meeste eerder hebben gelezen was ik best wel onzeker over de zwangerschap. Eigenlijk omdat het nog nooit echt mis is gegaan; ik heb nog nooit een miskraam gehad. Bij de 11 weken zwangerschap was ik eigenlijk al heel veel zekerder want we zagen toen een heel druk bewegende baby in mijn buik. Wij noemen het al een baby maar eigenlijk is het een foetus. Je benoemt de baby van 8 weken tot en met de geboorte foetus. Maar dat vinden de meeste mensen niet zo een gezellige benaming.
Volgens mijn Zwangerschap+ app gebeurd nu onder andere het volgende:
- De organen nemen nu zijn uiteindelijke vorm aan. Het gaat daarbij om de pancreas, maag, lever en darmen.
- Er beginnen zich hele kleine vingernageltjes te vormen.
- De baby slikt nu vruchtwater in om de spijsvertering- en ademhalingsstelsel te bevorderen.
Hij of zij is nu 58 gram en 5,4 cm. Dat lijkt heel klein maar echt bijna alles zit er op en er aan. Dinsdag ben ik 12 weken en 5 dagen maar hebben we al de 13 weken echo. Dat is een uitgebreide echo.
Voor de echo’s en screenings zitten we bij Verloskundigenpraktijk Harderwijk. Verder zijn we ook nog in behandeling bij het ziekenhuis. Verloskundige praktijk Harderwijk is een erg fijne praktijk met lieve mensen. Als je hier klikt lees je daar meer over.
Bij de 13 weken echo kijkt de echoscopist naar onder andere de schedel, het hart, de buik, armen, benen en wervelkolom. Daarnaast kijkt hij of zij naar de placenta en het vruchtwater. Mocht er iets aan de hand zijn dan laat de echoscopist dat meteen weten.
Wanneer er zorgen zijn dan kan de echoscopist je bijvoorbeeld doorverwijzen naar een ziekenhuis om verder onderzoek te laten doen. Dit was helaas bij Jack aan de hand omdat ze hem wat klein vonden en ze zagen wat witte vlekjes in de darmen. We moesten toen na die echo de volgende echo’s plaats laten vinden in Zwolle. Daar baalde wij enorm van. We hopen dat er dit keer niks aan de hand is en we gewoon normaal verder kunnen bij deze praktijk. Daar gaan we ook van uit.
12 weken zwanger symptomen
De misselijkheid en vermoeidheid is er nog. Maar aangezien ik nu halve dagen werk red ik het de dag goed door te komen. Vergeleken met mijn vorige zwangerschappen heb ik niet 1 bepaalde craving maar heb ik korte periodes van bepaald soort eten dat helemaal de bom is. Afgelopen week was dat wit brood met smeerkaas, beschuit met muisjes en havermoutpap met appel en kaneel en honing. Een soort gezonde appeltaart als ontbijt.
Voor de beschuit met muisjes heb je tegenwoordig ook gender neutrale muisjes. Oftewel “feestmuisjes”.
Mijn buik is al goed te zien. Ik ruik nog steeds enorm veel. En ik moet ook vaak naar de wc om te plassen. Soms heb ik een steek in mijn onderbuik.
De afgelopen week was het erg warm. Tussen de 25 en 30 graden. Dat trok ik wel slecht, want ik had niet echt de puf om buiten met Jack te gaan chillen in de zon, een badje op te zetten voor de kinderen of naar het strand te gaan. Dat zijn wel dingen die ik nu mis door de vermoeidheid.
12 weken zwanger en epilepsie
Omdat ik epilepsie heb en hiervoor medicatie slik ben ik medisch. Dat houdt in dat je voor controles ook naar het ziekenhuis moet. Ik ga naar een verloskundige, gynaecoloog en neuroloog. Bij de neuroloog verhoog ik elke keer medicatie en bij de verloskundige en gynaecoloog heb ik elke keer echo’s, andere controles en wordt de medicatie (levotheroxine ) voor mijn schildklier welke keer verhoogd. Dat betekend dat de bijwerkingen van de medicatie dus ook sterker wordt. Bij de medicatie voor epilepsie (Briviact en Lamotrigine) zijn de bijwerkingen voornamelijk dat prikkels erg hard binnen komen waardoor je dus minder energie hebt en wat minder aan kan.
Volgende keer laat ik jullie weten hoe week 13 van mijn zwangerschap er uit heeft gezien.
Liefs, Annelon
