Ow ik heb al een tijdje niet geschreven. Dit had ik tijdens mijn vorige zwangerschappen ook. De ene keer heb ik zin in dat en daarna in het andere. Ik had de afgelopen weken ineens helemaal geen zin en puf om blogs te schrijven.
Maar hier zijn we weer; 21 weken zwanger en hij zit nog steeds gezond en wel in mijn buik.
Het is nu heerlijk dat ik hem steeds meer voel. Op dit moment kan Wesley hem van buiten af nog niet goed voelen, want elke keer als hij zijn hand er op legt of naar mijn buik kijkt stopt de kleine met druk doen. Ook wel lekker dat het nu nog ik en de kleine is. Ik moet oppassen dat ik me niet verspreek, want we zijn zo weliswaar uit de naam. Voor zover we nu weten. We noemen hem thuis ook echt al bij de naam.
Toen ik zwanger was van Jack mochten de kinderen de naam wel al doorvertellen, maar nu proberen we toch de naam geheim te houden. In september hebben we een familieweekend. De familie denkt dat ik het dat weekend toch wel zal gaan vertellen. Dat is niet wat ik van plan ben; al zou ik het wel grappig vinden wanneer Nola en Liam zich verspreken.
Volgens de Zwangerschap+ app zou de baby nu ongeveer 27,4 cm en 399 gram zijn. Hij is ongeveer zo groot als een cantaloupe-meloen.
We hebben vorige week de 20-weken echo gehad. Alles ziet er gewoon goed uit. Ze willen wel graag dat ik even terug kom bij 32 weken omdat de vruchtzak dichtbij de baarmoedermond ligt. Het is namelijk niet goed wanneer hij er helemaal voor gaat liggen wanneer je een natuurlijke bevalling gaat mee maken. Echter krijg ik een geplande keizersnede waardoor het iets minder uit maakt. Het is wel zo netjes om het even te melden in het ziekenhuis voor ze gaan opereren. Het kan ook zijn dat je een beetje gaat bloeden. Je moet dan even aan de bel trekken, maar het zal dan onschuldig zijn wanneer het hiermee te maken heeft. Ik heb bij geen een van de vier zwangerschappen ooit bloed gezien; dat is wel heel fijn.
Epilepsie en zwanger
De medicatie blijf ik steeds meer op moeten hogen. Ik voel me wel steeds prikkelbaarder als bijwerking van de medicatie. Gelukkig heb ik nog wel energie om te gaan wandelen, werken, koken etc. Ik werk momenteel halve dagen. Op het werk zijn er helaas wel wat issues die het niet heel veel makkelijker maken als het gaat om je energielevel en mentale stress. Maar ik blijf voornamelijk aan mijn kinderen en die kleine in mijn buik denken. Dat is nu het belangrijkste. Ik riskeer geen epileptische aanval voor mijn gezin.
Dit is hoe het nu gaat in mijn 21e week van de zwangerschap. Op naar de volgende.
Liefs,
Annelon
